Jefke en de Bollebozen – Bezoek van de krant

Het leek een gewone dag op het erf in het Vogtland.
Jefke stond in de sneeuw, de bollebozen scharrelden in hun hoekje, en binnen was het warm en rustig.

Maar toen stopte er een auto bij het erf.

Jefke hief zijn kop, spitste zijn oren en hield alles scherp in de gaten.
Er stapte een vrouw uit: vriendelijk, nieuwsgierig — met een notitieblok en een alerte blik.

"Goedendag," zei ze. "Ik ben journaliste van de Freie Presse."

Het baasje kwam erbij en begroette haar.
De journaliste vertelde waarom ze er was: ze had de blog ontdekt — met de comics over Jefke en de bollebozen. En ze vond de verhalen zo leuk, dat ze er een artikel over wilde schrijven.

Jefke begreep natuurlijk niet elk woord.
Maar Freie Presse klonk belangrijk. En die vrouw keek naar hem alsof hij een echte ster was.

De bollebozen drongen dichterbij, alsof ze zeker wilden weten dat elke veer er netjes bij stond.
Jefke bleef rustig — maar vanbinnen was hij trots.

De journaliste maakte aantekeningen, stelde vragen en lachte tussendoor.
En toen ze weer wegging, keek ze nog één keer naar Jefke en zei:
"Dat wordt een mooi stuk."

Jefke keek de auto na tot die van het erf verdween.
Toen bleef hij tevreden in de sneeuw staan.

Het was een goede dag.
Een héél goede dag.