Jefke en de Bollebozen – Rosenmontag

Morgen is het Rosenmontag.
Jefke wist niet precies wat dat betekende, maar hij merkte het meteen: het baasje had plannen.

In de keuken hoorde hij gerommel. Kastdeuren gingen open, een doos schoof over de vloer, en ergens klonk een tevreden "aha!".
De bollebozen stonden al in een rijtje te kijken, alsof er een voorstelling begon.

Toen kwam het baasje naar buiten met een zwarte bolhoed in de hand.
Jefke spitste zijn oren. "Oei," dacht hij. "Wat wordt dit?"

Even later volgde de lange witte baard. En toen nog wat spullen.
Het baasje keek in een ruit, knikte goedkeurend en zette de bolhoed stevig op zijn hoofd.

En alsof dat nog niet genoeg was, begon hij ook nog te neuriën.
"Smurfen, smurfen…"
Jefke keek hem aan. De bollebozen kakelden enthousiast mee, al klonk het bij hen eerder als: "Tok! Smurfen!"

Jefke begreep het ineens: Rosenmontag was verkleden, lachen, een beetje gek doen… en blijkbaar ook smurfenmuziek in de sneeuw.

Het baasje zwaaide breed, alsof het hele dorp hem moest zien.
"Vooruit, mijn smurfkes!" riep hij vrolijk.

Jefke stapte mee, trots en tegelijk licht bezorgd.
Want iemand moest toch een beetje de orde bewaren.

Maar diep vanbinnen moest zelfs Jefke toegeven:
dit zou een feest worden.