Vogtland blog

Er hing iets anders in de lucht.
Niet dat de winter al weg was, maar het rook minder scherp. Alsof de lente voorzichtig aan de deur klopte.

Morgen is het Rosenmontag.
Jefke wist niet precies wat dat betekende, maar hij merkte het meteen: het baasje had plannen.

Het leek een gewone dag op het erf in het Vogtland.
Jefke stond in de sneeuw, de bollebozen scharrelden in hun hoekje, en binnen was het warm en rustig.

De winter hield het Vogtland stevig vast. In de ochtend kraakte de sneeuw onder je schoenen en Jefke's adem kwam in kleine wolkjes uit zijn neus.

De winter was nog volop bezig.
In het Vogtland lag de kou stevig in de lucht en viel er regelmatig verse sneeuw. Van de lente was nog niets te merken.

Er was alweer sneeuw gevallen.
En niet een beetje ook. Het Vogtland lag onder een steeds dikkere witte laag.

Het erf lag er rustig bij toen de auto het pad op reed.
Nieuwe gasten. Ze zouden blijven tot na nieuwjaarsavond.

Het was een bijzondere dag in Vogtland.
Vierde advent, de kortste dag van het jaar, en morgen begint officieel de winter.
Maar vandaag voelde al winters genoeg.

Het wordt weer kouder.
Zo van die kou die niet echt bijt, maar wel blijft hangen.
Jefke voelt het meteen: 's morgens duurt het wat langer voor hij zijn poten uit zijn mand steekt, en zijn adem tekent kleine wolkjes in de lucht.

Het was tweede advent, maar je zou het niet zeggen.
Met amper vier graden voelde het eerder als een koppige nabrander van de winter.
Toch was Jefke al vroeg wakker, zijn neus in de koude lucht, zijn staart kwispelend alsof hij de dag persoonlijk wilde opwarmen.